เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 452 เจ้าสำนักเหอฮวน
เจียงหมิงงีบไปเพียงครู่เดียวก็ลืมตาขึ้นช้า ๆ แสงในดวงตาหุบซ่อนลง
ที่จริงเขาไม่จำเป็นต้องฟื้นฟูเรี่ยวแรงด้วยการนอนหลับ
แต่ถ้าได้นอนกอดศิษย์น้องที่หอมหวานนุ่มนิ่ม แบบนี้จะไม่หลับได้ไงd
จู่ ๆ เจียงหมิงก็รู้สึกเย็น ๆ ที่หน้าอก พอก้มลงดูก็เห็นอันชินกำลังพิงเขาหลับอยู่ เผยให้เห็นใบหน้างดงามครึ่งหนึ่งที่ดูสงบและน่ารัก
ดูเหมือนอ้อมกอดอันอบอุ่นที่ห่างหายไปนานกำลังชดเชยช่วงเวลาที่เคยขาดหายไปกับศิษย์พี่ในคราวเดียว ศิษย์น้องจึงหลับสนิทมาก
ริมฝีปากน้อยสีชมพูเผยอออกเล็กน้อย แนบอยู่กับอกศิษย์พี่ ละอองใส ๆ ค่อย ๆ ไหลออกมาตามลมหายใจที่สม่ำเสมอ ทำให้รอยเปียกชื้นบนอกเจียงหมิงแผ่ขยายออกไปเรื่อย ๆ
ยิ่งทำให้เธอดูน่าเอ็นดูแบบซื่อ ๆ ขึ้นอีกหลายส่วน
ภาพนี้ทำให้เจียงหมิงหัวเราะอย่างจนปัญญา
มิน่าล่ะถึงรู้สึกเย็น ๆ