กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 410 โขก!
ในจังหวะที่ [เอ้อ] กำลังรับฟังคำพยากรณ์จากเทพสวรรค์
อันชินตัวน้อยแสนว่าง่ายที่กำลังตั้งใจเรียนและจดบันทึกอยู่ที่สำนักเหอฮวนพลันชะงักไป
เสียงเลือนรางไร้ที่มาดังขึ้นในหัวของเธออย่างกะทันหัน
เสียงนั้นลึกลับและลุ่มลึก ราวกับมาจากยุคโบราณ กำลังบอกกล่าวบางสิ่งอยู่
เพียงแต่ภาษานั้นไม่ใช่ภาษาใดที่อันชินรู้จักเลย
เพราะอย่างนั้นเธอจึงฟังไม่เข้าใจ…
แต่อันชินยังแยกแยะอารมณ์หวาดกลัวและไม่สบายใจในเสียงนั้นได้อย่างง่ายดาย
เพราะงั้นเธอเลยเดาว่าอีกฝ่ายกำลังขอโทษหรือเปล่า
แต่ไม่นานเสียงนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย