กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 388 ดอกเหมยบานรอบสอง
พอกินอิ่มดื่มหนำ อันชินก็ผ่อนลมหายใจยาว
ยังไงก็รู้สึกว่าอาหารฝีมือศิษย์พี่อร่อยกว่า
แต่เวลาอยู่ข้างนอก เธอไม่กล้ากินจนเต็มอิ่ม
ถ้าอยู่บ้าน มือใหญ่ ๆ ของศิษย์พี่คงวางบนท้องเธอแล้วลูบไปลูบมา
จูเป่าที่อยู่ข้าง ๆ พูดอย่างอิจฉาว่า
“พี่ฉิว พี่สะใภ้ชิน พวกคุณสนิทกันดีจัง”
ไฉ่เอ๋อร์เคยเป็นสาวใช้ที่บ้านเขาเมื่อหลายปีก่อน นิสัยบางอย่างเลยยังแก้ไม่หายจนถึงตอนนี้
พอไม่ได้ปรนนิบัติเขา ไฉ่เอ๋อร์ก็จะกระวนกระวายและหวาดกลัวขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
จูเป่าไม่อยากให้เป็นแบบนี้ แต่ก็ทำได้แค่ปล่อยเลยตามเลย