กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 384 พังแล้ว
ตอนนั้นเอง เยวี่ยหว่านเห็นว่าใกล้ได้เวลาแล้ว จึงเอ่ยขัดบรรยากาศแปลก ๆ นี้ขึ้นมา
“เอาละทุกคน ฉันเห็นความจริงใจของพวกคุณแล้ว เชื่อว่าความรู้สึกของพวกคุณมั่นคงอย่างยิ่ง”
“พอดีว่าฉันมีสมบัติวิเศษชิ้นเล็ก ๆ อยู่ชิ้นหนึ่ง ชื่อไข่มุกกำหนดวาสนา มันใช้พลังแห่งมหามรรคาตรวจวัดวาสนาของพวกคุณต่อได้”
ระหว่างพูด เธอก็หยิบไข่มุกใสขนาดเท่ากำปั้นออกมาต่อหน้าสายตาของเหล่าศิษย์ มันใสกระจ่างเป็นประกาย ดูแล้วราคาคงไม่เบา
“ทุกคน อยากลองไหม?”
เหล่าศิษย์ตอบรับอย่างตื่นเต้นเป็นธรรมดา
“อยาก!”
ชั่วขณะหนึ่ง เจียงหมิงนึกว่าตัวเองกลับไปนั่งอยู่ในห้องเรียนมัธยมปลายอีกแล้ว