กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 379 เรียกชื่อฉัน
เหยียนรั่วชีซบอยู่บนตัวเจียงหมิงแล้วถอนหายใจยาว
บางทีบรรยากาศคงพาไป
คราวนี้จึงใช้เวลาไม่นานนัก
“ศิษย์พี่ ดอกเบี้ยนี้ถือว่าจ่ายหมดแล้วหรือยัง?”
เหยียนรั่วชีหลับตางาม ราวกับกำลังสัมผัสอะไรบางอย่าง
พอได้ยินดังนั้น เธอก็ส่ายหน้า
“ดอกเบี้ยทบต้น นับว่าจ่ายคืนไปแค่บางส่วน”
“โลภจังเลยนะ?”
เหยียนรั่วชีเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วแตะริมฝีปากเจียงหมิงแผ่วเบาราวกับแมลงปอบินเฉียดผิวน้ำ