กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 370 สถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งการฝึกบำเพ็ญของสำนักเหอฮวน
เป็นอย่างที่เหยียนรั่วชีคิดไว้
ประตูห้องเปิดออกมาในไม่ช้า
แต่สิ่งที่ทำให้เธอแปลกใจก็คือ อันชินไม่ได้ก้มหน้าหน้าแดงและพูดจาอึกอักเหมือนทุกครั้ง
ตรงกันข้าม ตอนนี้ใบหน้างามของเธอเปื้อนรอยยิ้มสดใส เดินกระโดดโลดเต้นมาหาเหยียนรั่วชีแล้วถามว่า
“ศิษย์พี่ ๆ ได้ยินเสียงอะไรไหม?”
คำถามนี้ทำให้เหยียนรั่วชีชะงักไป
เสี่ยวชินกลายเป็นกล้าแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร?
เพิ่งฝึกบำเพ็ญกับศิษย์น้องในห้องเสร็จ ยังกล้ามาทำตัวเหนือกว่าใส่หน้าเธออีก?
เหยียนรั่วชีคิดว่าตัวเองยังไม่กล้าขนาดนั้นเลย