กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 359 ภาพลักษณ์
บนใบหน้างามของอันชินยังมีสีแดงจาง ๆ ที่ไม่ทันจางหาย เธอกอดอวี๋ชิง
“น้าชิง แล้วเจอกันนะ พวกเราจะกลับมาอีก”
“อืม”
ใบหน้าอวี๋ชิงเต็มไปด้วยความอาลัย
“กลับสำนักไปแล้วก็ตั้งใจฝึกบำเพ็ญ ระวังตัวด้วย อย่ากินของเย็น ๆ รีบพักผ่อนให้เร็ว…”
หลังจากกำชับอีกยืดยาว ทั้งสองฝ่ายก็ร่ำลากัน
อวี๋ชิงมองทั้งสามคนขับกระบี่บินจากไป แล้วถอนหายใจยาว
เซียนกับมนุษย์นั้นต่างกัน
ไม่รู้ว่าต้องรอกี่ปีถึงจะได้พบกันอีกครั้ง