กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 337 น้ำในชามต้องเท่ากัน
ดวงตาของทั้งคู่สบกันชั่วพริบตา
แต่เหยียนรั่วชีก็เบือนดวงตางามไปอย่างไม่ใส่ใจ แล้วตั้งหน้าตั้งตาจัดการอาหารบนโต๊ะ
ขาเรียวงามใต้โต๊ะของเธอ หลังจากยั่วเจียงหมิงอย่างชำนาญอยู่สองทีพอดิบพอดี ก็ชักกลับไปอย่างเด็ดขาด ไม่มีท่าทีอื่นอีก
อืม
เรื่องนี้ทำให้เจียงหมิงตกอยู่ในห้วงความคิด
ศิษย์พี่แค่ถูไถเขาสองที ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น
หรือจะหมายความว่า…ตีสองให้ไปห้องเธอ?
เจียงหมิงไม่ค่อยแน่ใจ
แต่เขาเป็นเด็กดีที่ขยันเรียนรู้และชอบถามมาตลอด