กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332 แม่ยาย
นครจิ่นกวน จวนเจ้าเมือง
บนใบหน้าอวี๋ชิงมีรอยยิ้มถ่อมตนเล็กน้อย เธอถามว่า
“ขอถามท่านเซียนทั้งสองที่มาเยือนนครจิ่นกวน มีธุระอะไรหรือ?”
ตรงข้ามกับเธอมีชายสองคนสวมเสื้อคลุมสีดำ คนหนึ่งดูอ่อนโยน อีกคนดุดัน
ชายท่าทางดุดันมีสีหน้าไม่สบอารมณ์นัก เขาเอ่ยขึ้นว่า
“เจ้าเป็นเจ้าเมืองที่นี่ใช่ไหม?”
“ใช่แล้ว ท่านเซียน ข้า…”
“ฉันอนุญาตให้พูดแล้วหรือ?”
เสียงเย็นเยียบทำให้อวี๋ชิงสะดุ้งจนตัวสั่น เธอหุบปากอย่างกระอักกระอ่วน