กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 291 ฉันไปด้วย!
แต่ก็ช่างเถอะ
ถึงศิษย์พี่หญิงจะแกล้งหมดสติ เจียงหมิงก็ไม่เปิดโปงเธอ
ตรงกันข้าม เขายังตบแก้มนุ่มเด้งของเธอเบา ๆ พลางพึมพำสองคำ
“ทำไมหมดสติอีกแล้วล่ะ ดูท่าต้องรีบรักษาแล้ว”
พูดไปเจียงหมิงก็กลั้นหัวเราะไป
ถือซะว่า
กำลังเล่นบทบาทสมมติอะไรสักอย่างก็แล้วกัน
ศิษย์พี่หญิงแกล้งหมดสติ เขาก็หยุดมือ
แล้วค่อย ๆ ทำให้กลายเป็นนิสัย