กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 279 ปล่อยตัวพ้นผิด
“พี่ชี หัว หัวน่ะ! ซุกเข้าไปในอกเจียงหมิงอีกหน่อยสิ จะเว้นระยะห่างขนาดนั้นทำไม?!”
“อย่ามองเสี่ยวชินสิ เดี๋ยวก็เหมือนเธอร้อนตัว! แค่รักษาบาดแผลจะร้อนตัวทำไม? เสี่ยวชินอยากให้เธออยู่นานอีกหน่อยด้วยซ้ำ จะได้หายสนิทไง”
“เท้า! ระวังเท้าด้วย! อย่าออกแรง! ใครให้เธอยืน? ทิ้งตัวพิงศิษย์น้องไปสิ! กลัวเขาประคองเธอไม่ไหวหรือไง?”
“โอ๊ย! ซื่อบื้อจริง ๆ!”
“ศิษย์น้องลูบมือเธอมาตั้งนานแล้ว เธอก็ตอบสนองหน่อยสิ! จะทำหน้าขรึมทำไม?”
“หอบสิ! หอบ! ใช้ปากหายใจ! เผยอปากนิดหนึ่ง แล้วส่งเสียงออกมาอีกหน่อย อืม เสียงตอนรับการรักษาน่ะ!”