กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274 ร้องไห้——
เศษเสี้ยววิถีมารแปรเป็นแสงเรืองรอง พุ่งเข้าไปในร่างของเจียงหมิงทันที
เขาเตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว จึงหลับตา ปล่อยให้จิตสำนึกจมลงสู่ห้วงจิต
ส่วนความปลอดภัยภายนอกนั้น
เจียงหมิงไม่กังวลเลยแม้แต่น้อย
หากเขาตายขึ้นมา ก็ไม่มีผลดีต่อฝ่ายไหนทั้งนั้น
สำหรับลี่อวี่ เขายังต้องเป็นตัวจำกัดเศษเสี้ยววิถีมารต่อไป
สำหรับพัศดีใหญ่ ก็เท่ากับสูญเสียอัจฉริยะของสำนักไปคนหนึ่ง
ทั้งสองฝ่ายไม่มีเหตุผลที่จะลงมือ
เศษเสี้ยววิถีมารพุ่งตรงเข้าสู่ห้วงจิตของเจียงหมิงอย่างรวดเร็วเช่นกัน