กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 250 เจ้าเมือง
“นครแดนร้างบูรพา... ไม่รู้ว่าศิษย์พี่หญิงอยู่ข้างในหรือเปล่า”
คิดได้ดังนั้น เจียงหมิงก็หยกชิ้นหนึ่งออกมา
ก่อนหน้านี้ ตอนแยกกับศิษย์พี่หญิงที่ยอดเขาชิงมรรคา เขากลัวว่าศิษย์พี่หญิงจะหนีออกจากสำนักเพื่อหลบหน้าพวกเขา จึงขอเสี้ยวจิตวิญญาณจากเหยียนรั่วชีมา
แต่...
เจียงหมิงมองหยกในมือ เห็นเสี้ยวจิตวิญญาณที่อยู่บนนั้นดูอ่อนแรงไร้ชีวิตชีวา ทั้งยังไม่สามารถชี้ทิศทางได้อีก
ตั้งแต่เขามาถึงชั้นกลางก็เป็นแบบนี้มาตลอด
เจียงหมิงเดาว่าคงเป็นเพราะมารในใจแย่งชิงจิตวิญญาณส่วนใหญ่ของศิษย์พี่หญิงไป ทำให้จิตใจของนางอ่อนล้า
หรืออาจได้รับผลกระทบจากปราณวิถีมารที่ปกคลุมอยู่ทั่วชั้นกลางด้วย