กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 223 เล่น
“ศิษย์พี่! อรุณสวัสดิ์!”
เจียงหมิงมองอันชินที่รวบรวมความกล้า จากนั้นก็เหลือบมองแสงอาทิตย์ยามเย็นที่สาดเข้ามาทางหน้าต่าง
เขาพยักหน้า
“อรุณสวัสดิ์ ศิษย์น้องหญิง กินมื้อเช้าหรือยัง?”
“กินแล้ว! กิน...แล้วมั้ง”
อันชินเบิกดวงตาคู่สวย มองออกไปนอกหน้าต่าง แล้วค่อยรู้สึกตัวว่าตัวเองเพิ่งพูดอะไรโง่ ๆ ออกไป
ชั่วพริบตา ความฮึกเหิมก็หายวับไปหมด
แผ่นหลังที่เพิ่งยืดตรงพลันงอลงทันที
เอ๊ะ! เดี๋ยวก่อน!