กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216 ลงมือสังหารต่อหน้าผู้คน
บรรยากาศเย็นเยียบขึ้นมาเล็กน้อย
แม้ยอดเขาชิงมรรคาจะสูงพอ และบนท้องฟ้าก็ยังมีดวงอาทิตย์ลอยอยู่
เหยียนรั่วชียืนขึ้น
ตอนนี้ใบหน้างามของเธอเย็นชาราวกับน้ำค้างแข็ง ดวงตางามก็ไม่มีแววเศร้าสร้อยเหมือนเมื่อครู่อีกแล้ว
ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน
เธอล้างหม้อชามจานที่ศิษย์น้องทิ้งไว้บนยอดเขาชิงมรรคาให้สะอาด แล้วเก็บไว้ในบ้าน
จากนั้นปิดประตูเบา ๆ แล้วมองไปยังยอดเขาสำเนียงสวรรค์ที่อยู่ไกลลิบ
เธอยกมือเรียก กระบี่วิญญาณเล่มใหญ่ที่แผ่ไอเย็นออกมาก็ทะยานออกจากแหวนมิติ