กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 211 หยิกพอหรือยัง?
เหยียนรั่วชีมองแผ่นหลังที่ฉีกความมืดมิดออกมาและอาบไล้ด้วยแสงตะวัน หัวใจพลันสะดุดวูบจนทำอะไรไม่ถูก
บางที สิ่งที่เจียงหมิงฉีกออกอาจไม่ใช่แค่ความมืดมิด
สิ่งที่เหยียนรั่วชีได้เห็นก็อาจไม่ใช่แค่แสงตะวัน
นางเหม่อมองศิษย์น้องฉีกค่ายกลขอบเขตแก่นทองคำ
มองศิษย์น้องเดินเข้ามา
มองศิษย์น้องนั่งลงตรงข้ามนาง…
เจียงหมิงมองใบหน้างามเหม่อลอยของเหยียนรั่วชี แล้วฉีกยิ้มกว้าง
“ศิษย์พี่ บังเอิญจัง เจอกันอีกแล้ว”
ถ้าศิษย์พี่ยอมปล่อยเขาไป ตอนนี้เขาคงไปอ้อนศิษย์น้องแล้ว