กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 208 หอม หอมจริง ๆ!
“ฉันกลับมาแล้ว ศิษย์พี่”
เจียงหมิงกลับมาอย่างรวดเร็ว
พอลงถึงพื้น เขาก็เดินเข้ากระท่อมน้อยของศิษย์พี่อย่างคล่องแคล่ว
ราวกับกลับบ้านตัวเอง
เหยียนรั่วชียังคงนั่งขัดสมาธิอยู่ที่เดิม
พอเห็นเขากลับมา ดวงตางามก็อดเหลือบมองแผงอกของเจียงหมิงไม่ได้
ไม่นาน เธอก็หลุบตาลงแล้วเอ่ยเสียงเบา
“ศิษย์น้อง”
“เอ๊ะ ศิษย์พี่เก็บเตียงด้วยเหรอ?”