กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 197 เจ้าทึ่ม
ไตพร่อง……
ไม่สิ
ความรู้สึกนึกคิดที่เสียหายอย่างหนักทำให้เจียงหมิงรู้สึกอ่อนเพลียอยู่บ่อย ๆ
อาศัยช่วงที่ศิษย์พี่ไปส่งข่าวให้เขา เขาจึงตั้งใจพักสักหน่อย
เจียงหมิงเพิ่งหลับตาไปได้ไม่นาน
เสียงร้องไห้โหยหวนชวนสะเทือนใจดังมาแต่ไกล ก่อนจะใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
“ศิษย์พี่ ศิษย์พี่—ฮือ ๆ—เป็นอะไรไป? อย่าเป็นอะไรนะ!!!”
อันชินกระโดดลงจากกระบี่บินของเหยียนรั่วชี
ทันทีที่เท้าแตะพื้น เธอก็พุ่งตัวด้วยความเร็วที่ปกติแทบไม่มีทางทำได้ ตรงไปที่เตียงของเจียงหมิง