กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 191 มารในใจเยาะเย้ย
“ศิษย์พี่ ตื่นได้แล้ว”
มือของเจียงหมิงตบแก้มนางเบา ๆ
อืม เขาไม่ได้สัมผัสถึงผิวเนื้อนุ่มนิ่มจริง ๆ
เหยียนรั่วชีไม่ตอบสนองใด ๆ ยังคงกอดเข่าอย่างหมดอาลัยตายอยาก หลับตาแน่น
ศิษย์พี่ ฉันเรียกให้ตื่นแล้วนะ ยังจะนอนอืดอีก นิสัยแบบนี้ไม่ดีเลยนะ
“เจียงหมิง! ทำไมนายยังมีชีวิตอยู่ได้?! ทำไม!!!”
ในตอนนั้นเอง เสียงอาฆาตของมารในใจก็ดังมาจากนอกวงแสง
“เลิกดิ้นรนได้แล้ว ต่อให้ปลุกเหยียนรั่วชีขึ้นมาได้แล้วจะทำอะไร? ห้วงจิตของนางถูกฉันยึดครองไปเกือบหมด ร่างจิตสำนึกของนายก็แทบจะแตกสลาย ต่อให้พวกนายรวมกัน ยังจะทำอะไรฉันได้อีก?”
เจียงหมิงไม่ได้สนใจมัน