กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 คำขอโทษของศิษย์พี่หญิง
ยอดเขาชิงมรรคา
เหยียนรั่วชีลืมตางามขึ้น มองออกไปนอกหน้าต่าง
เงาร่างที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นในสายตา
ศิษย์น้องกลับมาแล้วสินะ…
หัวใจของเหยียนรั่วชีพลันสับสนขึ้นมา
เธอไม่รู้ว่าควรดีใจกับการที่ศิษย์น้องปลอดภัยดี
หรือควรกังวลที่คู่แข่งกลับมา…
แต่ดูเหมือนสองเรื่องนี้จะไม่ได้ขัดแย้งกัน
เหยียนรั่วชีถอนหายใจเบา ๆ แล้วลุกขึ้น