กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 142 หลอกล่อหนึ่งจังหวะ
การจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัวของเจียงหมิงทำให้อันชินเบิกตางามกว้าง เธอทำได้เพียงส่งเสียงครางด้วยความตกใจออกมาเบา ๆ
“อื้อ—”
ชั่วพริบตานั้น โลกของอันชินราวกับเวลาหยุดไหล ความเงียบงันปกคลุมไปทั่ว
ข้างหูมีเพียงเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นรัวราวกับตีกลอง จนลมหายใจสะดุด ไม่รู้จะทำอย่างไรดี
ก่อนหน้านี้เธอยังพองแก้มอย่างขุ่นเคือง แต่ชั่วอึดใจก็ยุบลงเหมือนลูกโป่งลมรั่ว ร่างกายอ่อนปวกเปียก รู้สึกไร้เรี่ยวแรงไปทั้งตัว
ความเขินอายแบบหญิงสาวทำให้เธอเผลอผลักศิษย์พี่เบา ๆ
อี๊ยา—
ผลักไม่ขยับ
แรงที่เธอใช้เหมือนลูกแมวกำลังนวดแป้ง