กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 กลับสำนัก
“พี่เวย ว่างขนาดนี้เลยเหรอ?”
เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้หวังเวยซึ่งกำลังหลับตาพักผ่อนเบิกตาขึ้นทันที มองไปข้างหน้า
เจียงหมิง…
เขาปรากฏตัวที่นี่ หวังเวยไม่ได้แปลกใจ
เพราะตอนร่วมมือกับเจียงหมิง เขาได้มอบความสะดวกให้เจียงหมิงไว้มากพอ
อย่างเช่นสิทธิพิเศษที่มาพบเขาได้โดยไม่ต้องรายงาน เป็นต้น
สิ่งที่ทำให้หวังเวยประหลาดใจจริง ๆ คือ ก่อนเจียงหมิงจะเอ่ยปาก เขากลับไม่รู้สึกถึงไอสักนิด
ถ้าเจียงหมิงเป็นศัตรูล่ะก็…
แต่โชคดีที่ต่อให้เป็นศัตรู ผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานก็ไม่มีทางเอาชนะขอบเขตแก่นทองคำได้ ต่อให้ลอบโจมตีก็เถอะ