กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133 ฉันเป็นพ่อแก
บนลานประลองเป็นตาย
อี้โม่หมุนคอไปมา เสียงกระดูกดังกร๊อบ
เขากางแขนหันหน้าเข้าหาผู้ชม ท่าทางผ่อนคลายสุดขีด ก่อนจะหัวเราะอย่างโอหัง
“แค่นี้เองเหรอ? แล้วฉันจะแพ้ได้ยังไง ฮ่า ๆ ๆ—”
แม้ใบหน้าของเขาจะเขียวช้ำ มีเลือดไหลซึมออกมาจากบางจุด ร่างกายโงนเงนเล็กน้อย แต่ก็ยังยืนหยัดไม่ล้ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความยโส
ข้างกายเขามีศิษย์ขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดนอนอยู่ ตอนนี้บาดเจ็บไปทั้งตัวและส่งเสียงครางเบา ๆ
เสียงโห่ร้องจากใต้เวทีดังกึกก้องไปทั่วฟ้า
“นายน้อยยังไม่ใช้ลักษณ์มารสวรรค์เลยนะ นี่มันเหลือเชื่อจริง ๆ!”
“ขอบเขตสร้างรากฐานขั้นต้น แต่ต่อกรกับขั้นสูงสุดได้! อนาคตของเขานี่ ฉันไม่กล้าคิดเลย!”