เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127 ประมุขพันธมิตรผู้บำเพ็ญเต๋า
เวลาไม่รอใคร เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปอีกหลายวัน
โม่เชียนเมี่ยนกลัวว่าการทะลวงขั้นของตัวเองจะทำให้เกิดทัณฑ์สวรรค์ จึงพาเจ้าผีน้อยหนีไปตั้งแต่เนิ่น ๆ โดยไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน
ส่วนช่วงนี้ระหว่างรอโม่เชียนเมี่ยนออกจากการปิดด่าน เจียงหมิงก็ไม่ได้อยู่เฉย
เพื่อส่งเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับวิถีมาร เพิ่มพูนความรู้เกี่ยวกับขนบธรรมเนียมและวิถีชีวิตของฝ่ายมาร เขาจึงจัดทำแผนงานตามหลักเกณฑ์ในกฎสำนักของสำนักมารพันหน้า
ด้วยเหตุนี้ เจียงหมิงจึงลงพื้นที่สำรวจและศึกษาอย่างลึกซึ้งถึงประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และขนบทางสังคมของฝ่ายมาร เพื่อสั่งสมความรู้ไว้เป็นพื้นฐานสำหรับการส่งข่าวให้สำนักมารในภายหลัง และการเป็นสายลับระดับสูงสองสังกัด ทั้งสำนักมารและสำนักเซียน
หลังจากได้คลุกคลีอยู่พักหนึ่ง ฝ่ายมารก็ไม่ได้เป็นพวกฆ่าคนเหมือนผักปลาและจับคนมาบูชายัญทั้งเมืองอย่างที่ร่ำลือกันเสียทีเดียว
กระทั่งในสำนักมารพันหน้า การบูชายัญด้วยเลือดยังเป็นเรื่องน่ารังเกียจ ต้องแอบทำกันลับ ๆ
ไม่นานก่อนหน้านี้ เจียงหมิงยังเห็นผู้บำเพ็ญมารคนหนึ่งแย่งเด็กจากมือผู้บำเพ็ญมารอีกคน แล้วพาเด็กไปส่งกลับบ้าน…
ความซับซ้อนของจิตใจมนุษย์ จะใช้คำว่าฝ่ายธรรมะกับวิถีมารมาแบ่งง่าย ๆ หรือใช้คำว่าดีกับเลวนิยามได้อย่างไร