กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 สำนักมาร
ไม่นานนัก ลานรู้แจ้งเต๋าก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
ยอดเขาต่าง ๆ ที่ต้อนรับศิษย์เสร็จก็แยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมัน
แต่ในมุมหนึ่งของลานรู้แจ้งเต๋าที่ไม่มีใครสังเกตเห็น ยังมีคนสองคนอยู่
“ผู้อาวุโสหนิงอี! สวัสดี…สวัสดีครับ!”
“เธอเป็นใคร?”
หนิงอีขมวดคิ้วเล็กน้อย