เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 ศิษย์น้องผู้ไร้เดียงสา
เจียงหมิงคิดว่าไม่ว่านางจะไปอยู่ที่ไหน ศิษย์น้องก็เป็นหญิงงามระดับตัวหายนะทั้งนั้น
บางทีแม้แต่อันชินเองก็อาจไม่รู้ตัวว่าเสน่ห์ของเธอนั้นไม่ได้มาจากหน้าตาเพียงอย่างเดียว
ส่วนเจียงหมิง ในฐานะผู้ชายปกติที่สนิทกับศิษย์น้อง ยิ่งสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดอันน่าทึ่งของเธอเวลาที่อันชินเผยเสน่ห์ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ
บางครั้งศิษย์น้องก็สะกิดใจเขาอย่างแรงโดยไม่ตั้งใจ
“พี่หมิง ยกโทษให้ฉันนะ”
เสียงเรียก “พี่ชาย” ทำให้ใจเจียงหมิงอ่อนยวบ เขาหันไปมองก็เห็นอันชินเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาคาดหวัง
ดวงตาสุกใสราวกับอัญมณีสีดำ บริสุทธิ์ไร้มลทิน
ก็เป็นแบบนี้แหละ
ทั้งที่เสียงกับหน้าตาของศิษย์น้องชวนหลงใหลยิ่งกว่ามารเสน่หาหรือจิ้งจอกปีศาจพวกนั้นเสียอีก เวลาอ้อนขึ้นมาก็ยิ่งร้ายกาจ