กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82 เราเป็นแค่เพื่อนกันเอง
“พวกเธอกำลังทำอะไรกัน?”
เสียงเย็นชาแผ่วเบาราวกับไร้ความรู้สึกดังขึ้นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
แต่เจียงหมิงไม่ได้ประหลาดใจเท่าไรนัก
เป็นอย่างที่คิด ศิษย์พี่หญิงลงเขาตรงเวลาพอดีในช่วงนี้ เพื่อใช้บันไดสู่มรรคาฝึกฝนตบะให้มั่นคง……
บางครั้งเจียงหมิงก็สงสัยว่าศิษย์พี่หญิงของเขาเป็นมนุษย์จริงหรือเปล่า หรือเป็นเอ็นพีซีที่ตั้งโปรแกรมให้ทำตามขั้นตอนที่กำหนดไว้กันแน่
เขาเพิ่งอยู่ด้วยกันกับนางได้ไม่นาน แค่ไม่กี่วัน ก็พอจะจับทางกิจวัตรส่วนใหญ่ของนางได้แล้ว
ว่าช่วงเวลาไหนจะไปโผล่ที่ไหน แล้วทำอะไร……
วันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า ราวกับลานนาฬิกาที่หมุนอยู่ตลอด
หากไม่มีปัจจัยภายนอกเข้ามาแทรก ตารางชีวิตประจำวันของศิษย์พี่หญิงก็แทบไม่เปลี่ยนแปลงเลย