กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68 ศิษย์พี่พูดถูก!
“บ้าจริง ๆ ๆ ๆ ทำไมยังตามฉันมาอีก!”
อู๋ฉู่หน้าตาตื่น วิ่งสุดชีวิต แค้นที่พ่อแม่ไม่ให้ขาเขามามากกว่านี้
บนมือของเขามีแผลฉกรรจ์ เลือดไหลรินไม่หยุด พอมองเห็นกระดูกสีขาวโพลนอยู่ราง ๆ
หลังจากก้าวเข้าสู่ [ประตูแรก] ได้ไม่นาน อู๋ฉู่กับจ้าวเหนียนก็ได้ยินเสียงกรีดร้องน่าสะพรึงกลัว
จากนั้นฝันร้ายก็เริ่มต้นขึ้น
มีบางอย่างอยู่ในม่านหมอก
อู๋ฉู่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร จ้าวเหนียนก็ไม่รู้เหมือนกัน
เขารู้แค่ว่าเพียงชั่วพริบตา ยันต์คุ้มครองวิญญาณเต่าของเขาก็แตกสลาย