กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 แดนเร้นลับ
แดนเร้นลับที่มีรูปร่างเหมือนรอยแยกเปล่งแสงสีน้ำเงินจาง ๆ ราวกับกำลังเร่งคนที่มัวอ้อยอิ่งอยู่
หลังจากตำหนิเจียงหมิงจบ หลัวเสี่ยวชิงก็ฉีกยิ้มประจบทันที ก่อนวิ่งเหยาะ ๆ ไปหาอู๋ฉู่กับจ้าวเหนียน ทำตัวนอบน้อมเกินเหตุ
“ศิษย์พี่ทั้งสอง ในเมื่อคนมาครบแล้ว พวกเราก็ควรเข้าแดนเร้นลับกัน เชิญเลย…”
หลัวเสี่ยวชิงผายมือเป็นสัญญาณให้ศิษย์พี่ทั้งสองเดินนำ
อู๋ฉู่เหลือบมองเจียงหมิงอย่างดูแคลน ส่ายหน้า แล้วพูดเสียงเด็ดขาด
“ให้พวกเขาเข้าไปก่อน”
ต้องรู้ไว้ว่า โดยทั่วไปแล้วแดนเร้นลับไม่สามารถออกทางประตูทางเข้าได้
อู๋ฉู่กลัวว่าถ้าพวกเขาเข้าไปก่อน เจียงหมิงจะพาผู้หญิงของตัวเองหนีไป
เป็ดที่สุกแล้วจะปล่อยให้บินหนีไปไม่ได้