กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52 จากลา
อันชินมองจวนเจ้าเมืองตรงหน้าแล้วถอนหายใจ
สุดท้ายก็ยังได้คุยกับศิษย์พี่ก่อนจะมาถึงจวนเจ้าเมือง
แต่…
อันชินถือดอกไม้สดไว้ในมือ ทว่าในใจกลับไม่ได้ขุ่นเคืองอะไร
ถึงขั้นมีความสุขเล็ก ๆ ที่ไม่กล้ายอมรับด้วยซ้ำ…
อืม…
มีคนชมแล้วรู้สึกดีใจ นี่ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?
ตอนพี่รั่วชีลูบแก้มเธอแล้วบอกว่าเธอสวยมาก เธอก็ดีใจเหมือนกันนี่นา!
เพราะฉะนั้น นี่เป็นเรื่องปกติมาก