กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 บ้านสงเคราะห์เด็ก
แสงแดดยามเช้าชวนให้สบายใจเสมอ ไม่แสบตา ไม่ร้อนเกินไป อบอุ่นกำลังพอดี
เจียงหมิงเดินออกมานอกบ้าน ยืดเส้นยืดสาย แล้วรอศิษย์น้องของตัวเองเงียบ ๆ
ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าแผ่วเบาก็ดังมาจากด้านหลัง
“ศิษย์น้อง เสร็จหรือยัง?”
เจียงหมิงถามโดยไม่หันกลับไป
อันชินไม่ได้ตอบ แต่กลับสวมหมวกคลุมหน้าที่ช่วยปิดบังใบหน้าให้เจียงหมิง
“เรียบร้อยแล้ว ไปกันเถอะ”
หืม?
เจียงหมิงหันกลับไปมอง แล้วพบว่าศิษย์น้องก็สวมหมวกคลุมหน้าด้วย แถมยังเปลี่ยนเป็นชุดฝึกที่เคลื่อนไหวสะดวก