กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 31 ค่าความชอบ
มีคนแบกภาระเดินหน้า ย่อมมีคนได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข
“ศิษย์น้อง กินอิ่มหรือยัง?”
เจียงหมิงยิ้มราวกับหมาป่าตัวโตที่กำลังล่อลวงหนูน้อยหมวกแดง
เห็นอย่างนั้น อันชินก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรเป็นพิเศษ
เธอชินเสียแล้ว
รอยยิ้มของศิษย์พี่มีความหมายแฝงสารพัด
ไม่ว่าจะเป็นยิ้มหื่น ยิ้มกวน ยิ้มเจ้าเล่ห์ หรือยิ้มโรคจิต เขาก็ทำได้อย่างคล่องแคล่ว
แต่ไม่ว่าเขาจะยิ้มแบบไหน ก็ไม่เคยลงมือทำอะไรตามรอยยิ้มนั้นเลย
“อิ่มแล้ว ศิษย์พี่”