กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15 อักษรลับ
“ศิษย์น้อง ถึงนครจิ่นกวนแล้ว ฉันไปส่งเธอลงไหม?”
เยาเยาศิษย์พี่หญิงหยุดไปครู่หนึ่งแล้วอธิบาย
“เรือเหาะวิญญาณตั้งเส้นทางไปยังจุดหมายไว้แล้ว เปลี่ยนเส้นทางยุ่งยาก เพราะงั้นศิษย์น้อง ฉันจะขับกระบี่ไปส่งเธอลงนะ”
“ได้เลยศิษย์พี่ ขอบคุณที่ให้ผมติดรถมาด้วยตลอดทางนะครับ”
“พวกเราเป็นศิษย์ร่วมสำนัก ไม่ต้องเกรงใจ ไปกันเถอะ”
เจียงหมิงตามเยาเยาไปที่หัวเรือเหาะวิญญาณ
ตรงนี้ไม่มีเต็นท์บัง ทั้งสูงและลมแรง วิวก็สวยดี
เหมาะให้พวกที่หุ้นแดงยกแผงมาดูเป็นอย่างยิ่ง
เยาเยาศิษย์พี่หญิงล้วง…พิณออกมาจากแหวนมิติ