ตอนที่ 300 หากว่า...หากว่ามันหยุดเล่า?

ตอนที่ 300 หากว่า...หากว่ามันหยุดเล่า?

สายลมพัดผ่านแก้ม หยดน้ำร่วงหล่นลงบนผืนดินที่เต็มไปด้วยฝุ่น

ชาวบ้านในหมู่บ้านทุกคนเริ่มต้นด้วยการคุกเข่าอยู่กับพื้น เบื้องหน้าพวกนางคือเครื่องบรรณาการที่พวกนางเตรียมถวายเทพวารี

แต่เมื่อหยาดฝนร่วงหล่นลงมา

บางคนหัวเราะร่าอย่างคลุ้มคลั่ง บางคนยกอ่างไม้ขึ้นเหนือศีรษะ ยังมีบางคนอ้าปากพยายามรับน้ำค้างทิพย์ที่เพิ่งโปรยลงมา

“ฝนตกแล้ว ฝนตกจริง ๆ อัศจรรย์เกินไปแล้ว!”

“เทพวารีสำแดงฤทธิ์แล้ว พวกเรามีทางรอดแล้ว!”

“ที่แท้ไม่ต้องมอบภรรยาให้เทพวารีก็ทำให้ฝนตกได้ ผู้ใหญ่บ้านช่างปราดเปรื่อง!”

“……”