กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 274 ทิ้งเขาไปใช้ชีวิตสุขสบาย
ปัจจุบันอวี๋เฉาหนิงแทบจะเป็นหัวหน้าแก๊งเด็กไปแล้ว พอเด็ก ๆ ได้ยินนางพูดเช่นนี้ ต่างก็กลืนน้ำลายอย่างบ้าคลั่ง
“ข้า...อยากลองชิมสักหน่อยจริง ๆ ว่ามันจะมีรสชาติอย่างไร”
“อาหนิง นอกจากหวานแล้วยังมีรสอะไรอีกหรือไม่”
“นุ่ม นุ่มนวลเหนียวหนึบหวาน”
อวี๋เฉาหนิงตอบอย่างละเอียดถี่ถ้วน นางกลอกตาไปมา “ถ้าพวกเจ้าชอบ ก็เรียกผู้ใหญ่ในบ้านมาซื้อกลับไปบ้างได้
แม่ข้าปลูกไว้แค่เท่านี้ หากถึงตอนนั้นเสียใจที่ซื้อไม่ได้ ก็อย่าโทษข้า”
ตอนอวี๋เซี่ยกลับมาได้ยินคำพูดเสียงเล็กเสียงน้อยเช่นนี้เข้าพอดี ถึงกับหัวเราะก็ไม่ใช่ร้องไห้ก็ไม่เชิง
แต่นางก็ไม่ได้พูดอะไร จะทำให้ลูกสาวเสียหน้าหาได้ไม่