กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 157 ราวกับเป็นแก้วตาดวงใจ
“ต่อหน้าภรรยาไม่มีหน้าตาเหลืออยู่เลย”
เจียงหยางหัวเราะคิก พอดีอวี๋เฉาหนิงวิ่งน้อย ๆ เข้ามา “แม่จ๋า หนูก็ไม่มีหน้าตาเหมือนกัน”
นางยังเล็กนัก ไม่เข้าใจคำพูดของทั้งสองคน แต่เลียนแบบได้มีชีวิตชีวาเหลือเกิน
อวี๋เซี่ย: !!!
นางจ้องเจียงหยางตาเขียว เจียงหยางยิ้มแหย “อาหนิง เด็กผู้หญิงพูดเช่นนี้ไม่ได้นะ”
“แล้วใครเล่าถึงจะพูดได้”
อวี๋เฉาหนิงเบิกตาโต ทำปากยื่นอย่างไร้เดียงสา “พี่ชายหางหางไปเรียนแล้ว หนูเบื่อจังเลย”
แต่ก่อนพี่ชายยังเล่นเป็นเพื่อนนางได้ ตอนนี้อวี๋เฉาหนิงได้แต่เล่นคนเดียว
“อาหนิง พ่อทำลูกขนไก่ให้เจ้าแล้ว ข้าจะเล่นเป็นเพื่อนเจ้าเอง”