ตอนที่ 152 ต่อให้เจ้ากลายเป็นเถ้า ข้าก็จำเจ้าได้

ตอนที่ 152 ต่อให้เจ้ากลายเป็นเถ้า ข้าก็จำเจ้าได้

“ฟ้า!”

สาวใช้ที่เถ้าแก่โหยวพามาตกใจจนผ้าที่ถืออยู่ในมือเกือบหลุดตกลงพื้น ปากนางอ้าเล็กน้อย

เถ้าแก่โหยวเป็นคนหัวไว นางกลบความประหลาดใจใต้ดวงตา มองอวี๋เซี่ยค่อย ๆ ปกปิดจุดด้อยบนใบหน้าหวังซิ่วซิ่ว

“หอม ๆ หอมดีนัก”

หวังซิ่วซิ่วเวลานี้ยังไม่รู้ว่าตนเองหน้าตาเป็นเช่นไร นางเพียงรู้สึกหอมมาก มองสีหน้าของเถ้าแก่โหยวอีกครั้ง ก็รู้สึกว่าคราวนี้มั่นคงแล้ว

เพื่อเพิ่มผลลัพธ์ อวี๋เซี่ยยังเขียนคิ้วให้นาง ตั้งใจทาชาดทาปากให้นางอีกครั้ง แล้วแตะชาดทาแก้มเล็กน้อย

เถ้าแก่โหยว: !!!

ราวกับเปลี่ยนคนทั้งเป็น!