ตอนที่ 32 ตกตะลึง ขายเนื้อหมูป่า

ตอนที่ 32 ตกตะลึง ขายเนื้อหมูป่า

“ขอบใจ”

อวี๋เซี่ยรู้สึกเบาใจขึ้นมาก ทั้งสองเดินกลับบ้านตลอดทาง พร้อมสายตาอิจฉาหรือริษยาของชาวบ้านที่มองมา

สิ่งเหล่านี้ อวี๋เซี่ยไม่ใส่ใจเลย เจียงหยางก็หัวเราะเบา ๆ กล่าวว่า “ไม่ต้องเกรงใจ แม่ข้ากำลังอยากกินเนื้อพอดี สักครู่ข้าไปซื้อที่บ้านเจ้าได้หรือไม่”

“ย่อมได้”

อวี๋เซี่ยชำเลืองมองสัตว์ป่าที่แขวนอยู่ตามตัวเขา คนผู้นี้มีฝีมือ

หากนางไม่ได้รับความช่วยเหลือจากข้อความลอย ก็คงล่าหมูป่าไม่ได้ แต่เจียงหยางไม่เหมือนกัน เขาใช้พลังอำนาจของตัวเองล้วน ๆ

“หมูป่าตัวนี้ไม่เล็กเลย ดูไม่เหมือนถูกล่าด้วยธนูศร”