กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ท่านอ๋อง พระชายามิได้ทรงประชวรด้วยโรคใดเลยเจ้าค่ะ!”
“มิได้ป่วยหรือ? มิได้ป่วยแล้วไฉนจึงเป็นเช่นนี้เล่า? เจ้าดูสิว่าสีหน้าของอี๋เอ๋อร์ซีดขาวราวกับกระดาษแผ่นหนึ่งเพียงนั้น นี่รึเรียกว่ามิได้ป่วย?”
“ท่านอ๋อง! พระชายามิได้ประชวรจริง ๆ เจ้าค่ะ เพียงแต่ว่า......”
ชิงเหอเอ่ยค้างไว้เพียงครึ่งคำ พลางชะงักเงียบไป ริมฝีปากแอบยกยิ้มขึ้นบาง ๆ
“เจ้าจงเอ่ยมาให้จบเถิด เพียงแต่อะไรกันเล่า?”
ชิงเหอยิ้มแย้มอิงอิงพลางย่อกายคารวะ “ยินดีกับท่านอ๋อง พระชายาทรงมีครรภ์แล้วเจ้าค่ะ!”
“มีครรภ์รึ? ยินดีเรื่องอะไรกัน? หรือว่า......” ท่านอ๋องตกใจจนอ้าปากค้าง สายตาเลื่อนลงไปยังหน้าท้องน้อยของจิ้งอี๋โดยไม่รู้ตัว “ข้ากำลังจะได้เป็นท่านพ่อแล้วรึ?”