ตอนที่ 309 ลู่เหยาดักคน

ชิงเหอส่ายหน้าอย่างจนใจ “ท่านอ๋อง ร่างกายของฮูหยินมิเป็นอันใดแล้ว พวกเราจึงตั้งใจว่าจะออกเดินทางทันทีเจ้าค่ะ”

ท่านอ๋องพยักหน้า “รู้ว่าพวกเจ้ามีธุระสำคัญรอให้ไปจัดการ เปิ่นหวังจึงมิรั้งพวกเจ้าไว้ รอให้อี๋เอ๋อร์ร่างกายดีขึ้นกว่านี้สักหน่อย ข้าก็จะพานางออกไปเดินเล่นเปิดหูเปิดตาตามที่ต่าง ๆ ไม่แน่ว่าพวกเราอาจยังมีวันได้พบกันอีก”

จิ้งอี๋สีหน้าเผยความอาลัยอาวรณ์ “เจียงฮูหยิน แม้พวกเราจะอยู่ร่วมกันมาช่วงเวลาหนึ่ง แต่วันนี้กลับเป็นครั้งแรกที่ข้าได้พบพวกเจ้า ยังมิทันได้ต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี จะปล่อยให้พวกเจ้าไปตอนนี้ได้อย่างไรกัน?”

แม้จะมิได้อยู่ในวัยเดียวกับชิงเหอ ทว่ากลับมีความรู้สึกเสียดายที่พบกันช้าไปอยู่เสมอ จึงอาลัยอาวรณ์ไม่อยากให้ชิงเหอจากไปอย่างแท้จริง