ตอนที่ 303 เจียงสือออดอ้อน

นางยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น จิตสังหารที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจแทบจะสะกดข่มไว้ไม่อยู่

“พระชายา ภายหน้ากิจการงานสารพัดในจวนอ๋องส่งมอบให้พ่อบ้านจัดการก็พอ ทางเสด็จแม่เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องไปคารวะอีก”

ท่านอ๋องเมินเฉยต่อสีหน้าเขียวคล้ำของพระชายาโดยสิ้นเชิง ถ้อยคำเหล่านี้ประดุจคมมีด ทิ่มแทงลงบนขั้วหัวใจของนางอย่างโหดเหี้ยม

ถ้อยคำเหล่านี้ แสดงท่าทีชัดเจนโดยตรง ว่าพระชายาผู้นี้จะมีหรือไม่มีก็ได้ กระทั่งของประดับก็ยังเทียบไม่ได้

พระชายาแค้นเคืองจนแทบจะกัดริมฝีปากแตก ฝืนประคองศักดิ์ศรีเส้นสุดท้ายไว้ เค้นรอยยิ้มอันน่าเกลียดออกมาอย่างยากเย็น “ท่านอ๋องตรัสอะไรกันเช่นนี้เพคะ ข้ากับท่านเป็นสามีภรรยากัน กิจการในจวนอ๋องตัวข้าจะวางใจส่งมอบให้พ่อบ้านได้อย่างไร!”