กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สีหน้าของลู่เหยาเขียวคล้ำ นางยื่นมือไปคว้าถ้วยชาลายดอกเคลือบสีน้ำเงินใบหนึ่ง แล้วทุ่มลงกับพื้นอย่างรุนแรง
เสียงดังเพล้งแหลมคม ถ้วยชาแตกกระจาย น้ำชาสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนไปทั่วพื้น
หญิงรับใช้ที่ยืนอยู่ด้านข้างรีบหมอบกายลงด้วยความลนลาน รีบเก็บกวาดเศษกระเบื้องแตก พลางเอ่ยเตือนเสียงแผ่วเบา “คุณหนู ท่านยังคงสะกดกลั้นอารมณ์ไว้บ้างเถิดเจ้าค่ะ อย่าได้ให้นายท่านล่วงรู้เป็นอันขาด มิเช่นนั้นเกรงว่าจะต้อง...... อีก”
ลู่เหยายกเท้าขึ้น เหยียบลงบนหลังมือของหญิงรับใช้อย่างแรง แล้วแค่นเสียงเย็นชา “เจ้าเป็นเพียงข้ารับใช้ กล้าเข้ามาก้าวก่ายเรื่องของเจ้านาย ผู้ใดให้ความกล้าแก่เจ้ากัน?”