เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ลำบากท่านหมอแล้ว!”
จิ้งอี๋นอนลงอย่างสงบตามคำบอก อารมณ์ความรู้สึกสับสนปนเปตีกันวุ่นวาย
นางครุ่นคิดเงียบ ๆ ด้านหนึ่งว่า แท้จริงแล้วเป็นผู้ใดที่แอบลงมือวางยาพิษทำร้ายคนตาบอดเช่นนาง ทำให้นางไม่เพียงแต่ดวงตายากจะรักษาหาย ทว่ายังหมายจะเอาชีวิตของนางอีกด้วย อีกด้านหนึ่งในก้นบึ้งของหัวใจก็เต็มไปด้วยความหวังและการรอคอย ปรารถนาอย่างยิ่งว่าตนเองจะมีวันที่กลับมามองเห็นได้อีกครั้งจริง ๆ
ชิงเหอมีสีหน้าจดจ่อ นางหยิบเข็มเงินที่มีความยาวสั้นแตกต่างกันออกมาจากถุงเข็มพกพาทีละเล่ม คีบเข็มเงินที่เรียวเล็กดั่งเส้นเกศาขึ้นมา แล้วหาจุดลมปราณรอบดวงตาได้อย่างแม่นยำ ฝีมือแผ่วเบาทว่าแม่นยำยิ่ง ฝังลงไปทีละเล่มอย่างมั่นคง ชุ่นและระยะพอดิบพอดี การเคลื่อนไหวมั่นคงคล่องแคล่ว ไม่เห็นความตื่นตระหนกแม้เพียงเสี้ยว