กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้ากับเจียงสือเป็นคนรู้จักเก่าก่อน นี่เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างข้ากับเขา ไม่ถึงคราวให้เจ้ามาสอดปาก!” ลู่เหยาเอ็ดอึงโอหัง ชำเลืองมองชิงเหออย่างดุดันแวบหนึ่ง น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความเป็นศัตรู
สีหน้าของเจียงสือพลันมืดทะมึนลงทันใด ก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าวปกป้องชิงเหอไว้ด้านหลัง “ลู่เหยา ชิงเอ๋อร์คือฮูหยินของข้า ผู้ใดให้ความกล้าแก่เจ้ามาพูดจาเช่นนี้กับนาง ข้ากับเจ้านับว่ามิได้รู้จักกัน โปรดอย่าได้ล่วงเกินขอบเขต แพร่งพรายออกไปย่อมไม่เป็นผลดีต่อชื่อเสียงของเจ้าเช่นกัน!”
ลู่เหยาได้ยินวาจาเหล่านี้แล้ว มิเพียงไม่สำรวมลงแม้แต่น้อย ทว่าก้นบึ้งดวงตากลับปรากฏรอยยิ้มกระหยิ่มใจขึ้นมาหลายเสี้ยว