ตอนที่ 285 ติดตามไปเมืองหลวง

“พอรู้เรื่องวิชาแพทย์บ้างงั้นหรือ มีวิชาแพทย์ถึงขั้นไหนกันเล่า”

ในก้นบึ้งหัวใจของท่านอ๋องเกิดความสงสัยขึ้นมานานแล้ว จากการกระทำที่ผ่านมาของชิงเหอก็พอมองออกว่า นางมิใช่คนธรรมดาที่รู้เพียงวิชาแพทย์ผิวเผินงู ๆ ปลา ๆ อย่างแน่นอน

ชิงเหอตอบกลับอย่างสุขุม “วิชาแพทย์เดิมทีไร้ขอบเขตแน่ชัด จะรักษาได้หรือไม่นั้น ต้องดูที่ต้นตอของอาการป่วย ในใต้หล้าไม่มีหมอคนใดกล้าเอ่ยปากว่าสามารถรักษาได้สารพัดโรคหรอกเจ้าค่ะ”

ชิงเหอย่อมกระจ่างแก่ใจดีว่า ท่านอ๋องผู้นี้เริ่มเกิดความระแวงสงสัยในตัวนางขึ้นมาแล้ว

สายตาของท่านอ๋องทอดมองมาที่ชิงเหอ แววตาแฝงประกายความเจ็บปวดลึกซึ้งที่ยากจะสะกดข่มไว้ เอ่ยถามขึ้นว่า “เจ้ารักษาโรคตาเป็นหรือไม่”

“โรคตารึเจ้าคะ” ชิงเหอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “ดวงตาทั้งสองข้างของท่านอ๋องยังแจ่มใสดี มิได้มีร่องรอยของโรคตาแม้แต่น้อยเลยนี่เจ้าคะ!”