กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กล่าวจบ นางก็หมุนกายเดินกลับไปยังโถงหน้าร้าน ทิ้งให้ลู่ว่านชิวยืนอยู่ลำพังตรงที่เดิมด้วยจิตใจที่สับสนวุ่นวาย
หลี่ข่ายเห็นชิงเหอกลับมา ทว่าเบื้องหลังไร้เงาของลู่ว่านชิว จึงเม้มริมฝีปากแน่นมองไปยังชิงเหอ ถ้อยคำที่อยากถามมาถึงริมฝีปากแล้ว ทว่ากลับต้องกลืนกลับลงไปอย่างฝืนใจ
เจียงสือก้าวขึ้นไปข้างหน้า ตบไหล่เขาเบา ๆ แล้วเอ่ยปลอบด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “ความคิดของเจ้า พวกเราทุกคนล้วนมองเห็นอยู่ในสายตา เรื่องนี้รีบร้อนมิได้ หว่านชิวเป็นคุณหนูที่ดี เพียงแต่ผ่านความทุกข์ยากมามากเพียงนั้น จึงมีความกังวลในใจมาก”
ใบหน้าของหลี่ข่ายพลันแดงก่ำขึ้นมาทันที “พี่ใหญ่เจียง ท่าน ท่านดูออกได้อย่างไรกันขอรับ”