กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เอี๊ยด—”
บานประตูค่อย ๆ เปิดออกจากด้านใน ชิงเหอปาดเหงื่อที่ผุดพรายเต็มหน้าผาก น้ำเสียงแฝงความเหนื่อยล้าอยู่บ้าง “เข้ามาเถิด!”
หลี่เอ้อร์จู้สาวเท้าก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว สีหน้ากระสับกระส่ายทั้งยังนอบน้อม “พี่สะใภ้ ขาของท่านแม่ข้ายังรักษาได้หรือไม่ขอรับ”
“ข้อเท้านางกระดูกหักเคลื่อนอย่างรุนแรง ข้าได้ต่อกระดูกให้นางใหม่แล้ว ทั้งยังพอกยาทาแผลไว้ ภายในหนึ่งเดือนห้ามลงจากเตียงเดินไปมาเด็ดขาด หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือนจึงจะลงจากเตียงได้”
หลี่เอ้อร์จู้เบิกตากว้าง น้ำเสียงตะกุกตะกัก “พี่ พี่สะใภ้ ท่านหมายความว่าขาข้างนี้ของท่านแม่ข้ารักษาให้หายได้หรือขอรับ นางจะไม่ตายใช่หรือไม่”
“ชีวิตไม่เป็นอะไรแล้ว! เพียงแต่...” ชิงเหอเอ่ยได้ครึ่งหนึ่งก็ชะงักไปครู่หนึ่ง