กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนิวชุ่ยเอ๋อร์เนื้อตัวอ้วนพีทรุดนั่งแปะอยู่กับพื้น กรีดร้องร่ำไห้โหยหวนปานสายลมหวีดหวิว:
“หลิ่วเซิง! เมื่อก่อนครอบครัวของเจ้าแม้แต่ข้าวสักมื้อยังกินไม่อิ่มท้อง เป็นเจ้าที่คุกเข่าอ้อนวอนท่านพ่อของข้าให้รับเจ้าเป็นลูกเขยเข้าบ้าน! นี่เพิ่งผ่านไปเพียงไม่กี่วัน ก็กล้าออกไปเกี้ยวพาราสีผู้หญิงอื่นข้างนอก คิดว่าหนิวชุ่ยเอ๋อร์ผู้นี้เป็นลูกพลับนิ่มที่ผู้ใดจะบีบขยำได้ตามใจชอบหรือไร!”
“เจ้าหญิงปากร้าย หยุดพูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระเสียที!”
เมื่อถูกฉีกหน้าประจานความอับอายต่อหน้าธารกำนัล ใบหน้าของหลิ่วเซิงก็เขียวคล้ำจนน่าเกลียดยิ่งนัก
“เจ้ากล้าด่าข้าว่าหญิงปากร้ายหรือ! ข้าจะกลับไปบอกท่านพ่อเดี๋ยวนี้ ให้ขับไล่ครอบครัวของเจ้าทุกคนออกไปพ้นประตูตระกูลหนิว!”