กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชิงเหอกำสองมือแน่นเป็นหมัด สะกดเพลิงโทสะไว้ “คนสารเลวผู้นี้รังแกผู้อื่นอีกแล้ว! เดิมทียังคิดอยู่ว่าการใช้ผงพิษห้าชนิดจะโหดร้ายเกินไปหรือไม่ บัดนี้ข้ากลับรู้สึกว่า ปล่อยให้เขารับเคราะห์แค่นี้ยังนับว่าปรานีไปด้วยซ้ำ!”
“สัตว์เดรัจฉานไร้มนุษยธรรมเยี่ยงนี้ สมควรให้มันรับทุกข์ทรมานเสียบ้าง!”
น้ำเสียงของเจียงสือเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง ก้นบึ้งดวงตาเคลือบไว้ด้วยจิตสังหาร “ความชั่วช้าที่มันก่อ คู่ควรให้มันชดใช้ด้วยชีวิต วันนี้จะให้มันได้ลิ้มรสชาติของการอยู่มิสู้ตาย!”
ทั้งสองหมอบซุ่มอยู่ใต้หน้าต่าง ใช้นิ้วสะกิดกระดาษหน้าต่างให้ทะลุเบา ๆ มองเห็นสถานการณ์ภายในห้องได้อย่างแจ่มชัด