เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไม่ว่าเรื่องนี้จะสำเร็จหรือไม่ ข้าก็ควรต้องขอบคุณท่านและพี่ใหญ่เสิ่นเจ้าค่ะ พวกเราเพิ่งมาถึงที่นี่ใหม่ ๆ การได้พบพวกท่านนับเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่จริง ๆ!”
ชิงเหอเอ่ยออกมาจากใจจริง การเดินทางไกลนับพันลี้มาตั้งถิ่นฐาน อาศัยจี้หยกชิ้นนั้นจึงราบรื่นถึงเพียงนี้ และการที่สามารถเฝ้าดูแลแผงขายของเล็ก ๆ แห่งนี้ได้อย่างสงบสุข ก็ล้วนพึ่งพาการเกื้อหนุนของลู่ชิงเฉิงทั้งสิ้น
แม้ยามนี้จะยังเป็นเพียงแผงขายของเล็ก ๆ ทว่าก็นับว่าลงหลักปักฐานได้แล้ว
“ข้ามีวาสนาต่อเจ้า มิเช่นนั้นคงมิอาจรู้จักกันได้ทั้งที่ห่างกันนับพันลี้” แววตาของลู่ชิงเฉิงผุดรอยยิ้มลึกซึ้ง “พรุ่งนี้ไปพบท่านผู้พิทักษ์เมือง อย่าลืมนำจี้หยกของเจ้าไปด้วยเล่า ไม่แน่ว่าภายหน้า แม้แต่ผู้พิทักษ์เมืองยังต้องอาศัยบารมีของเจ้าเพื่อเลื่อนตำแหน่งขึ้นไป!”